لَعَلَّهُمْ بِلِقاءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ . پس ( برايشان بخوان اى محمّد ) كتاب را كه به موسى داديم از جهت تمام كردن نعمت خود بر نيكوكاران و روشن كردن هر چيزى براى آنها و راهنمونى و بخشايش تا مگر ايشان بروز رستاخيز و شدن پيش خدا ايمان آورند . 155 - وَ هذا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَكٌ فَاتَّبِعُوهُ وَ اتَّقُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ . و اين قرآن نامه‌ايست كه آن را فروفرستاديم بركت كرده بر فرستادهء آن ، پس آن را پيروى كنيد و بپرهيزيد تا مگر رحمت حق شامل شما گردد . 156 - أَنْ تَقُولُوا إِنَّما أُنْزِلَ الْكِتابُ عَلى طائِفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنا وَ إِنْ كُنَّا عَنْ دِراسَتِهِمْ لَغافِلِينَ . تا بپرهيزيد از اينكه فردا بگوئيد : همانا كتاب بر دو طائفهء پيش از ما هم نازل شده و هرچند ما از خواندن آن ناآگاه بوديم . 157 - أَوْ تَقُولُوا لَوْ أَنَّا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتابُ لَكُنَّا أَهْدى مِنْهُمْ فَقَدْ جاءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِآياتِ اللَّهِ وَ صَدَفَ عَنْها سَنَجْزِي الَّذِينَ يَصْدِفُونَ عَنْ آياتِنا سُوءَ الْعَذابِ بِما كانُوا يَصْدِفُونَ . يا فردا بگوئيد اگر بر ما كتاب فرستاده شده بود ( چنان كه بر قوم يهود و نصارى نازل شد ) هرآينه ما به آن كتاب حق‌شناس‌تر و راهبرتر بوديم از ايشان ، پس به تحقيق پيغامى روشن از خداى شما براى شما آمد كه راهنمونى و بخشايش بود ! پس كيست ؟ ستمكارتر از كسانى كه سخنان خداى را تكذيب كردند و دروغ پنداشتند و از آن روگردان شدند و ما كسانى را كه از سخنان ما روگردان شدند كيفر خواهيم داد به سبب آنكه روگردان شده‌اند . 158 - هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمانُها لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمانِها خَيْراً قُلِ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ . ( در اين باز نشستن از ايمان ) چشم نمىدارند جز آنكه فرشتگان به ايشان بيايند يا خداوند به داورى آنان بيايد يا بعضى آيات خداوند ( مانند طلوع آفتاب از مغرب ) براى ترساندن و بيدار كردن آنان بيايد ! درصورتىكه آن روز كه آيات خداوند نازل شود ايمان آوردن آنان سودى ندارد ، چون از پيش ايمان نياورده بودند و از ايمان خود كسب ثواب و خير نكرده‌اند . اى محمّد به آنها بگو كه شما منتظر باشيد چنان كه ما هم انتظار ( روز حساب ) داريم . 159 - إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً لَسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ إِنَّما أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا يَفْعَلُونَ . كسانى كه از دين خويش جدا شدند و گروه گروه بودند تو در آنها از هيچ‌چيز و هيچ جهت نه‌اى ( كه تو پيغمبرى و ايشان تمرّد كردند ) همانا كار ايشان با خدا است و حساب ايشان بر او است كه پس از آن به آنها كارهائى كه كرده‌اند فردا آگاهى مىدهند . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 151 - قُلْ تَعالَوْا أَتْلُ . آيه . خداى بزرگوار ، وفادار نيكوكار ، خداوند دادگر ، گشايندهء هر در ، آغازكنندهء هر سر ، در اين آيت از لطف و مهربانى كه بر بندگان است و از بنده‌نوازى و كارسازى كه بر ايشان است آنان را بتوحيد رهبرى مىنمايد ، و به اخلاق پسنديده مىخواند ، و از فواحش و كبائر باز مىزند ، و آنچه زهر دين ايشان است فرا مىنمايد و از آن پرهيز مىفرمايد و همچون پزشك مهربان كه بر سر بيمار شود و علت شناسد و دارو داند گويد : اين خور